De regels van de Franse presidentsverkiezingen zijn redelijk ingewikkeld en men zou zich zelfs kunnen afvragen of het systeem wel echt democratisch is. De Fransen kiezen de president in twee etappes. Alle Fransen? Nee niet alle Fransen. Slechts 42 miljoen van de 63 miljoen Fransen mogen op 22 april en 6 mei hun stem uitbrengen. De overige 21 miljoen zijn ontoerekeningsvatbaar, minderjarig, hebben hun burgerrechten verloren of zijn simpelweg vergeten zich in te schrijven op de kieslijsten.

Degenen die zich kandidaat willen stellen voor de presidentsverkiezingen moeten de Franse nationaliteit te bezitten, kiesgerechtigd en minstens 23 jaar oud zijn, aan de verplichtingen betreffende de militaire dienst te hebben voldaan en een bewijs van “morele waardigheid” kunnen overleggen. Als aan die eerste voorwaarden is voldaan moeten de kandidaten elk minimaal 500 handtekeningen verzamelen van volksvertegenwoordigers.

De eerste ronde vindt dan plaats op 22 april a.s. Alleen wanneer een kandidaat in de eerste ronde al meer dan vijftig procent van de stemmen krijgt, vervalt de tweede ronde. Zolang het huidige kiessysteem bestaat (sinds 1962), is dat echter nog nooit gebeurd. In 2002 nam een recordaantal van zestien kandidaten deel aan de eerste ronde. Het aantal deelnemers voor dit jaar werd op 21 maart door de Franse Kiesraad bekendgemaakt. Twaalf kandidaten voldeden aan alle eisen (zie: de kandidaten).

Tweede ronde

De twee kandidaten met de meeste stemmen ontmoeten elkaar in de tweede ronde op 6 mei a.s. treden de nummers 1 en 2 van de eerste ronde tegen elkaar in het strijdperk.

De President

Waarom zijn deze verkiezingen zo belangrijk? Le Président de la République is in de Westerse wereld waarschijnlijk het staatshoofd met de meeste macht. De President kiest de Eerste Minister, kan het parlement ontbinden en amnestie bieden aan veroordeelden. Hij is ook opperbevelhebber van de strijdkrachten. De President had vroeger een ambtstermijn van zeven jaar, maar dat is sinds een referendum in 2000 gewijzigd in vijf jaar.

2007

Voor het eerst maakt een vrouw een serieuze kans om president te worden: Ségolène Royal. In het verleden deden vrouwen wel vaker mee aan de verkiezingen, maar zij haalden nooit heel veel stemmen. Bovendien is Frankrijk nog steeds een macholand waar vooral oude blanke mannen de sleutelposities bekleden. Begin 2007 leek de race uitsluitend te gaan tussen Royal en Sarkozy. Sinds een aantal weken is er een ‘derde man’ in opkomst: François Bayrou. Le Penlijkt vooralsnog veroordeeld tot een bijrol en zal genoegen moeten nemen met een vierde plek in de eerste ronde. De overigen kandidaten halen in de opiniepeilingen niet meer dan 3,5% van de stemmen.